Kahvaltı konusunda Aliağa için açık bir iddia: bu topraklarda kahvaltı bir öğün değil, bir etkinliktir ve Aliağa ilçesi bu kuralın istisnası değil. Bu başlık altında listemizde 7 nokta var. Sayı ne olursa olsun mesele çeşit değil; mesele masaya kiminle ve ne kadar vaktinle oturduğun.
İkinci iddia: iyi kahvaltının ölçüsü masadaki tabak sayısı değil, çayın nasıl geldiğidir. Serpmenin bolluğu göz doyurur, ama asıl test bardağın boşaldığında yenisinin sen istemeden gelip gelmediğidir. Çay tazelemek bu kültürde lütuf değil, normaldir — bunu bilen yer genelde gerisini de bilir.
Üçüncü iddia: kahvaltı, dışarı çıkmanın en zahmetsiz bahanesidir. Akşam yemeğinin resmiyeti yok, gecenin yorgunluğu yok; sabah çıkarsın, oyalanırsın, öğleden sonra hâlâ elindedir. Hafta sonunu boşa geçirmiş hissetmemenin en kısa yolu bu. Üstelik sabah kafası temizdir; akşam yemeğinde açılmayan muhabbetler kahvaltı masasında kendiliğinden açılır.
Dördüncü iddia: köy kahvaltısı için yola çıkmaya değer. Bu tarz yerlerin bir kısmı merkezin dışında, bir bahçede ya da yol üstünde durur; oraya giden yol sabahın kaybı değil, parçası olur. Dönüşte araba sessizdir, herkes tok ve memnun.
En sert iddia: kahvaltıda kararsız kalmak gününü öğlene kadar çalar. Hafta sonu sabahları masalar dolar, geç kalan kapıda bekler, bekleyen acıkır, acıkan da kavga çıkarır. Zar at, kalk, git.